Kategorie
codzienność człowiek odpowiedzialne życie przemyślenia wartości życie

Radość chwil

Galopujemy przez życie , jak byśmy brali udział

w jakimś maratonie . Pędzimy coraz szybciej i szybciej

nie zważając jak zmienia się świat wokół nas.

Zapominamy jak pachnie wiosna czy

jak to jest zmoknąć w radości w letni dzień.

Przestajemy chcieć się uśmiechać z drobnych rzeczy

i wciąż chcemy więcej.

Lepszy samochód, bo ten już jest nie modny.

Ładniejsza bluzka , bo ta już drugi rok w szafie wisi.

Szalejemy na wyprzedażach wydając kolejne

pieniądze i upychając szafę , która i tak ledwo co się zamyka.

Telefon służy nam jako pager do wymiany

rozmów zawodowych ,

a kolejny SMS od koleżanki trafia do spamu ….

I tak toczy się dzień za dniem.

Kładziemy się zmęczeni i równie zniechęceni wstajemy,

bo przecież znowu trzeba iść harować.

I tak mijają dni , miesiące , lata …aż …

Pewnego dnia budzimy się jako starsi ludzie

i uzmysławiamy sobie, że miejsce obok nas jest puste ,

w domu nie słychać śmiechu dzieci, a telefon milczy.

Jak to się mogło stać zastanawiamy się

pijąc kawę espresso?

Przecież całe życie ciężko pracowaliśmy ,

po to by na „stare” lata mieć wszystko czego zapragniemy.

I co teraz mamy?:

– Samochód piękny w garażu z podnoszonym dachem.

– Śliczny dom na skraju lasu z widokiem na jezioro.

– Ogród w kwiatach .

– Krąży obsługa dbająca o te wszystkie szczegóły,

na które my nie mieliśmy czasu.

– Konto jest pełne , że do końca roku nie musimy pracować .

I co dalej.?

Kawa wypita , śniadanie zjedzone i jak dalej dzień zapełnić.

–Można pojechać do kolejnej galerii centrum ,

by odebrać torby od uśmiechniętych sprzedawczyń.

–Możemy jechać na wycieczkę na Wyspy Kanaryjskie ,

z pakietem all inclusive.

–Możemy nawet wynająć sobie towarzystwo ,

by nam nie było smutno.

Lecz czy o takie życie nam chodziło

kiedy za młodu po 14 godzin pracowaliśmy ?

Czy o takie towarzystwo nam chodziło,

gdy wrzucaliśmy do spamu kolejną wiadomość

od naszej koleżanki?

Czy tak chcieliśmy spędzać swój wolny czas ,

płacąc za uśmiech drugiej Osobie ?

Jeśli choć raz odpowiedzieliście sobie

Drodzy Czytelnicy na te pytania „NIE”,

to znaczy, że wciąż macie wybór.

Wybór jak będzie wyglądać Wasza przyszłość.

Dziś jest odpowiedni dzień na to by zadbać o jutro.

Dziś jest dzień by wziąć telefon i zadzwonić do

dawno nie widzianego przyjaciela.

Dziś jest dzień by iść do cukierni kupić ciasto

i odwiedzić babcię.

Dziś jest dzień , który może odmienić Wasze jutro .

Dziś to dzień , na który masz wpływ.

Bo jutro , owe dziś będzie należeć do przeszłości.

. Czasem się śmiejemy, wręcz „nabijamy” ,

że ktoś zachowuje się jak dziecko.

Że tego nie powinien, tamto nie wypada itp

. A dlaczego nie wypada , dlaczego nie wolno ?

Bo ktoś ma 30 lat i co nie może śmiać się na bujaczce

albo zjeżdżać na sankach ?  

To kultura napędza nam co wolno a co nie.

Stygmatyzuje nas i narzuca nam jak mamy się zachowywać

i co mówić w danej sytuacji. Zaciera się nasz

wyjątkowy indywidualizm na poczet bycia

kolejnym duplikatem . I po co to wszystko ?

By idąc ulica zobaczyć X podobnych do siebie ludzi ?

Po to by rozmawiając z drugą osobą miało się wrażenie,

że rozmawia się z sobą samym.

By nie było dyskusji opartych o argumenty tylko

przytakiwanie jak zaprogramowany robot ?

To nie jest prawdziwe  życie człowieka ,

skoro nie może być sobą. Nie po to nasi rodzice

czy opiekunowie stawiali na to ,że jesteśmy

wyjątkowi przez sam fakt że jesteśmy.

Przypomnijmy sobie moment ,kiedy czuliśmy się wyjątkowi,

kiedy ktoś nas pochwalił. Co czułeś wtedy ?

Przypomnij sobie ten moment i stwierdź sam dla siebie :

„Czy byś chciał taki stan odczuwać częściej „?

Własna samoocena i poczucie bycia indywidualistą

nie jest niczym złym a wręcz przeciwnie.

To docenienie siebie i umiejętność cieszenia

się tym co jest.

Ksiądz Piotr Pawlukiewicz mówi o tym

bardzo prosto i jasno:

Postaraj się właśnie dziś śmiać się jak dziecko .

Dostrzegać słonce i radować się .

Pobawić się klockami i zobaczyć jaka to frajda.

Iść bosymi stopami potaplać się w kałużach.

Zaśpiewać pszczółkę maję i poskakać po polanie.

https://www.youtube.com/watch?v=PCRqNsRflHM&feature=youtu.be

Dzieci mają w sobie nieskażoną radość .

Uczmy się od nich. Wzajemna nauka to ważna lekcja

dla nich i dla nas samych

Poczuj, że żyjesz teraz i tu.

 

Poczuj i daj sobie przyzwolenie na

dotykanie małych radości

 

To takie proste , wystarczy chcieć.

 

A wiec chciej , a zobaczysz

jak odmieni się Twoje życie.

Autor: Kocimiętka

Absolwentka studiów pedagogicznych. Zawodowo pośrednik pracy i doradca zawodowy. Wieloletnia wolontariuszka m.in na rzecz osób wykluczonych społecznie, zaburzonych psychicznie, niepełnosprawnych, uzależnionych, więźniów. Obecnie działa na rzecz porzuconych psów i kotów. Z zamiłowania miłośnik zwierząt oraz odpoczynku na łonie natury.
W wolnym czasie zajmująca się gotowaniem, robótkami hand made i spacerami z przygarniętym z adopcji psem.