Kategorie
codzienność poezja

Powiew poezji

  • Witajcie 🙂
  • Mój dzisiejszy wpis będzie inny niż te z ostatniego czasu. Dziś ukaże swoją twórczość , którą zajmuje się od 2001 roku czyli za miesiąc będzie 16 lat. Sporo. Przez ten czas nie tylko moja twórczość się zmieniła , lecz również i ja sama. Gdy zaczęłam pisać poezję byłam nastolatką. Teraz jestem niezależną kobietą po 30-sce. Jestem dumna z mojego posagu i wciąż sprawia mi to niezwykła radość. Podobnie blog- piszę bo lubię- bo chcę coś  przekazać Wam.
  • A zatem trochę o mnie. Można by pisać wiele, lecz napiszę krótko. Jestem jak kot bo :

       – jestem jak kot -spadam na 4 łapy. Cokolwiek by się nie działo, wychodzę z tego i idę do

         przodu. Nie jestem skałą , która nic nie czuje, lecz sprytem, kocim zmysłem dostosowuje się do

         sytuacji a mimo to pozostaje tajemnicą.

       – jestem jak słońce. Potrzebne do życia i dające energię. Nauczyłam się patrzenia na świat z

         optymistycznym nastawieniem i staram się „zarażać” tym innym. A gdy pojawiają się pochmurne

         dni i smutek dopada, wspominam czasy miłe i owiane kolorami i mam energię by brnąć do

         przodu. Co złe mija i jak po burzy wychodzi tęcza tak wiem, że po posępnych chwilach znów

         będę jak słońce

        – jestem jak poduszka. Przyjmuje wszystko „na klatę” i pozostaje wrażliwym sercem. Zawsze

         do człowieka nie przeciw. Można ze mną porozmawiać, pośmiać się i przytulić. Jestem zawsze

         gdy potrzeba.

         – jestem jak ptak– nie ogranicz mnie czas, bo to kwestia zorganizowania się. Czuje się wolna,

          gdyż robię to co chcę, a nie dlatego, że muszę. Spełniam się w tym co czynię zawodowo i

          prywatnie. Moje skrzydła gdy nie mają siłę latać , zmęczone dniami w ruchu odpoczywają na

          miłej polance i zażywam świeżości natury

         – jestem jak paw .Dumna ze swoich osiągnięć i z tego jaka jestem. Ukształtowała mnie

          przeszłość i to ona pozwala mi spełniać się teraz. Bolesne doświadczenia zostawiam za sobą

          by w pełni cieszyć się dniem obecnym

          – jestem niczym dziecko. Wciąż się czegoś uczę, nabywam nową wiedzę i śmieje się

          zjeżdżając na sankach.

  • Trochę o mnie wiecie zatem pora na czyny. Wiersze poniżej są mojego autorstwa , dlatego aby je skopiować publikować, potrzebna jest moja zgoda. Wszelkie prawa autorskie należą do mnie – autora wyłącznego- zgodnie z art, 1 ustawy z 4 lutego 1994r.
  • Zapraszam do lektury

„Wieczór”

Nad brzegiem rzeki

Nad chmurami obłoków

Rosą trawy

Śpiewem ptaków

Dziewczyna młoda

Nieopodal lasku

Siedziała rozmyślając

Nuciła znaną melodię

Choć w samotni była

Minęły dni

Mijały tygodnie

Aż nadszedł dzień

Gdy noc słońcem spowita

Gwiazdy tańcem

I deszcz w śniegu

Ziemia czernią ciężka jak głaz

Duchy człowieka w przeźroczu

Czas tchnieniem w próżni utkwionej”

” Prawda serca”

W słodyczy dnia

W magii słów

Przyjmij wyraz mojego serca

W nim pozostaniesz na puchowej poduszce

Pędzlem namalowanym farbą czerwoną

Utkanym w nić

W moim wnętrzu

Słowem serca

Darzę uczuciem

Niespodziewanym

Nie oczekiwanym

Które nadeszło

Wzniosło na szczyt

Lecz i w dolinę wrzuciło

To jednak

Dobrem w sobie

Pokładem, fundamentem

Wszelkości wszelakiej

Kochać to sztuka trudna jest

Nie wymagam

Nie proszę

Nie narzucam

Nie tym język miłości mówi

Kocha się za nic

Kocha za wszystko

Czas stanął obrazem Twoim

Wyrytym w mym sercu

” Serce człowieka”

Porywa serca dwa

Porywa miłością swą

Kształci chraktery

Dodaje blasku

Pozwala tworzyć

Wzmaga w siłę

Odświeża wspomnienia

Zatapia smutki

Oddala od siebie

Otwiera się

Co klucz mają

Nigdy nie przestaje czuć

Jest życiem

  • Na dziś tyle , czekam na Wasze wrażenia i gorąco Was pozdrawiam
  • Dziękuje za wszelkie emaile i wiadomości . To miłe, że jesteście i piszecie do mnie o swoich trudnościach, spostrzeżeniach . Pozdrawiam Was i spędźcie miło czas 🙂

Autor: Kocimiętka

Absolwentka studiów pedagogicznych. Zawodowo pośrednik pracy i doradca zawodowy. Wieloletnia wolontariuszka m.in na rzecz osób wykluczonych społecznie, zaburzonych psychicznie, niepełnosprawnych, uzależnionych, więźniów. Obecnie działa na rzecz porzuconych psów i kotów. Z zamiłowania miłośnik zwierząt oraz odpoczynku na łonie natury.
W wolnym czasie zajmująca się gotowaniem, robótkami hand made i spacerami z przygarniętym z adopcji psem.